Flora N. Nikolla: Si dhe kur e kuptuat dashurinë tuaj për
letërsinë?
Ardian-Christian Kyçyku: Më duket se përgjigja më e ndershme, në frymë letrare, do të ishte: pak
para se të lindesha – pak para se të vdisja.
Cilët janë elementët që në tërësi
përbëjnë dhe formëzojnë jetën e një shkrimtari profesionist?
Je shkrimtar
kur nuk je asgjë tjetër, por edhe kur vetëm shkrimtar nuk je dot. Nga
gërshetimi i këtyre dy jetëve të skajshme më duket se fitohet ai vështrim që
përshkon kohërat dhe muret e së dukshmes dhe të së tashmes.
Cilët janë personazhet tuaja, si lindin
dhe si zhvillohen ata; a ju interesojnë personazhet nga pikëpamaja
psikanalitike, apo …
Pas një çasti të caktuar, - po e quaj edhe numur faqesh të shkruara,
- është e vështirë ta ndash personazhin nga gjendja. Letërsia e ka zhvendosur
tashmë forcën e rëndesës. Në thelbin e vëmendjes së saj nuk ka si të jetë më
tipologjia, ndoshta ngaqë njeriu i sotëm ka kapërcyer çdo cak që e ruante
brenda njeriut dhe shpesh kopjon gjendjet nëpër të cilat jeton, ose vdes pa e
kuptuar. Psikanaliza u quajt me të drejtë një sëmundje që e pandeh veten ilaç.
„Ata mburreshin se i kanë të gjitha ilaçet, unë nuk kisha asnjërën prej
sëmundjeve”. Më qartë se ç’e kam shkruar këtu, zor ta them.
Si lind një vepër
tek ju ... Çfarë ju nxit të shkruani ... ?