75.
Për
fat të mirë, falë dyndjes së ndryshimeve dhe jermit në të cilin qenë zgjeruar,
hapësira e humbur m'u vegua gati më e plotë e më dhemshurisht e gjallë nga
ç'pat qënë dikur, në fëmininë dhe rininë e parë, bashkë me zërat dhe aromën e
njerëzve të dashur, të pandryshueshëm (disa ngaqë kishin vdekur në kohën e
duhur) me ankthet e makthet plot vezullime dëborërash, madje edhe me
fishkëllimat e gjakut të paprishur në vena. Vetëm vajzat që pata synuar dikur
nuk ishin të gjitha njëlloj.